Spotkanie 14.

Przygotowanie do zawodów algorytmicznych II

Aby uatrakcyjnić program sprawdzający poprawność wykonywania zadań, dodamy losowe wybieranie liczb przez komputer. Aby móc skorzystać z mechanizmów losowego wyboru liczb, w Pythonie musimy do naszego programu włączyć całą tzw. bibliotekę przygotowanych do tego funkcji. Robimy to umieszczając instrukcję:

import random

Polecenie import każe komputerowi załadować do pamięci bibliotekę o nazwie random, bo akurat takiej teraz potrzebujemy (choć Python oferuje mnóstwo innych gotowych bibliotek, o których będziemy uczyć się później). Biblioteka ta posiada m. in. instrukcję randint(a, b) która zwraca losową liczbę całkowitą z zakresu od a do b.

Aby komputer wiedział, że chcemy wykorzystać tę instrukcję i pochodzi ona z biblioteki random, musimy pisać to w formie random.randint(a, b) tak jak w poniższym przykładzie

import random

x = random.randint(1,100)
print(x)

Przykład. Prosty program, który sprawdza znajomość mnożenia dwóch liczb mógłby wyglądać następująco.

import random

print("Komputer wybiera dwie liczby całkowite nie większe od 12.")
a = random.randint(1,12)
b = random.randint(1,12)
print("Ile wynosi ich iloczyn ",a," * ",b," = ", end="")
odpowiedz = int(input())
if odpowiedz == a*b :
    print("Brawo!")
else :
    print("Niestety, Twoja odpowiedź jest zła.")

Jedną z najważniejszych instrukcji w każdym języku programowania są polecenia realizujące tzw. pętle. W Scratchu służyły do tego bloki Powtarzaj oraz Zawsze. W Pythonie stosuje się polecenie for/in łącznie z odpowiednią listą wartości, po której pętla ,,przebiega”.

Najczęściej wraz z instrukcją for/in pojawia się polecenie range(), które tworzy listę liczb. I tak zapis range(8) utworzy w pamięci komputera listę (ciąg) złożoną z liczb [0,1,2,3,4,5,6,7]

print(list(range(10)))

for wyraz in range(10):
    print(wyraz)

Oczywiście listę możemy utworzyć samodzielnie, wypisując kolejno jej elementy w nawiasie [ ]:

lista = ["Prezes", "Ciotka", "Trybson", "Kali", "Mortilacio", "Ami", "Olka"]

for uczen in lista:
    print(uczen," jest spoko")

Ćwiczenie 1. Polecenie range() może zawierać jeden, dwa lub trzy parametry, tzn. może ono być użyte w formie range(a) albo range(a,b) albo range(a, b, c). Analizując różne przykłady spróbuj zbadać jak działają wszystkie te instrukcje w zależności od wartości poszczególnych parametrów.

Ćwiczenie 2. Napisz krótki program, który wyświetli kolejno wszystkie liczby nieparzyste zaczynając od 11 i kończąc na 111.

Ćwiczenie 3. Napisz program, który wyświetli 20 kolejnych wartości: 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128, … gdzie każda następna wartość jest dwa razy większa od poprzedniej.

Ćwiczenie 4. Napisz program, który wyświetli 20 kolejnych wartości: 1, 4, 9, 16, 25, 36, 49, 64, … będących kwadratami kolejnych liczb naturalnych.

Zadanie 5. Ciąg Fibonacciego powstaje w taki oto sposób: najpierw piszemy dwie jedynki, a następnie każda kolejno pisana wartość jest sumą dwóch napisanych wcześniej. Otrzymujemy więc początkowo liczby:
1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, …
Napisz program, który wyświetli 100 pierwszych wyrazów ciągu Fibonacciego.

7 myśli w temacie “Spotkanie 14.”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *